Lost youth on canvas

Guys, let me share with you an article from MANILA TIMES (dated September 11, 2009, oo ngayon nga!). its about the games we used to play and brought laughter on our childhood. hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa, copy and paste na!

Lost youth on canvas

By Sherma E. Benosa

When I saw Eli Avellanoza’s painting and digital renditions of traditional Filipino games on his website several months back, I recognized myself in them at once. Between the playful colors and over and beneath his fluid strokes, I could see fragments of my childhood and hear the laughter of my youth.

I did not even have to look at the paintings’ titles. I knew them by heart. Sungka, luksong tinik, luksong baka, patintero, siatong, sipa—I played them all as a young child.

Sining Pambata

nature hand paintings

There is no such thing as aspiring artists. The moment you create you become and artist.

CLSU Lagoon

medium: acrylic on canvas

Title: clsu lagoon: pagbabalik tanaw

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“Dito ako madalas tumambay noon kung gusto kong magpalipas ng oras at dito ko nalaman na enjoy rin palang makipagkwentuhan sa mga isda!”

“Dito kami madalas magkwentuhan ng mga dormmate ko nun. Habang nagkukwentuhan (kunwari) ay nakaumang ang bingwit na nakatali sa sinulid. Kapag may nakuha, dahan-dahan naming itong hihilahin para hindi mahalata ng mga secu. “

“Dito ko nalaman na mahilig pala sa chippy ang mga isda!”

“Masarap ngumuya ng turon habang nakaupo sa gilid ng lagoon”

“Dito kami madalas magkwentuhan nila Isko, Kulas at Simo. Dito namin higit nakilala ang bawat isa.”

CLSU Lagoon. Naipinta ko ito nung panahon na naghinto ako sa pag-aaral. ‘Siguro ay masyado ko lang na-miss ang lugar na ito kaya naman nag-enjoy ako sa pagpinta nito.

Dumating kase sa buhay ko na pakiramdam ko “GAME OVER” na! at kahit anong gawin ko ay CANNOT BE na talaga kahit pa mag-barrow 1 from 9..hindi na talaga pwede! Akala ko nun, dito na ililibing yong mga pangarap na plano kung buuin. Dito sa lagoon ako dumaan nun, bitbit ang malaking bag at halos malaglag ang luha ko. “GUdbye clsu…akala ko dito ko tatahiin ang aking mga pangarap…hindi pala, dahil dito pala malilibing ang lahat..lahat ng pangarap ko.